Lífeyrisþegar erlendis

Elli- og örorkulífeyrisþegar sem eru búsettir í öðru EES landi halda rétti sínum til lífeyrisgreiðslna almannatrygginga. Þetta á ekki við um ýmiss konar uppbætur og greiðslur skv. lögum um félagslega aðstoð.

Einstaklingur (brottfluttur Íslendingur og/eða erlendur ríkisborgari sem hefur búið og starfað á Íslandi) sem er þegar búsettur erlendis í EES landi er hann nær lífeyrisaldri eða verður öryrki á að snúa sér til tryggingastofnunar í viðkomandi landi til að sækja um lífeyrisgreiðslur til Íslands. Viðkomandi stofnun sér síðan um að senda umsóknina til Tryggingarstofnunar á Íslandi. Til dæmis myndi Íslendingur búsettur í Danmörku hafa samband við Udbetaling Danmark þegar kemur að því að sækja annað hvort um ellilífeyri eða örorkulífeyri frá TR.

Ellilífeyrir

Rétt til ellilífeyris eiga þeir sem hafa búið á Íslandi í a.m.k. 3 almanaksár frá 16 til 67 ára aldurs. Réttur til ellilífeyris miðast við 67 ára aldur. Fullur réttur á Íslandi miðast við 40 ára búsetu á aldrinum 16 – 67 ára. Réttur þeirra sem hafa búið hér skemur er reiknaður út hlutfallslega .

Á grundvelli samninga, t.d. EES samningsins, haldast áunnin réttindi í hverju EES landi þrátt fyrir flutning. Þegar sótt er um ellilífeyri er réttur til greiðslu lífeyris í hlutfalli við tryggingatímabil í hverju landi fyrir sig. 

Örorkulífeyrir

Þeir sem hafa verið metnir til a.m.k. 75% örorku, eru á aldrinum 18 til 67 ára og hafa búið á Íslandi a.m.k. 3 síðustu ár fyrir umsókn geta átt rétt á örorkulífeyri frá TR. Fullur réttur miðast við 40 ára búsetu á aldrinum 16 – 67 ára. Réttur þeirra sem búa hér skemur á þessu aldursbili reiknast hlutfallslega.  

Á grundvelli samninga, t.d. EES samningsins, haldast áunnin réttindi í hverju EES landi þrátt fyrir flutning. Þegar sótt er um örorkulífeyri er réttur til greiðslu lífeyris í hlutfalli við tryggingatímabil í hverju samningslandi fyrir sig að því gefnu að viðkomandi hafi fengið örorkumat þar í landi. 

Athygli er vakin á því að örorkumatsviðmið eru mismunandi milli landa og því þarf réttur í einu landi ekki að skapa rétt í öðru landi.