Sigursteinn Másson

Þegar allt er í kerfi

Það er nauðsynlegt að hafa kerfi á hlutunum til þess að þeir gangi upp. En þegar allt er í kerfi þá er ekkert að virka heldur meira og minna ómögulegt.

Síðustu áratugi hefur kerfishugsunin ráðið ríkjum á Íslandi á ýmsum sviðum og einnig í málefnum öryrkja. Fatlaðir og sjúkir eru flokkaðir sem einn hópur sem þurfi á kerfisbundinni lausn að halda. Það felur svo aftur í sér að fólk verður að passa inn í ölmusukassa kerfisins. Skömmtunar- og ölmusukerfið snýst öðrum þræði um að hindra aðgang en hinsvegar um að læsa fólk þar inni að eilífu í fátækt og iðjuleysi sé því á annað borð hleypt inn um hliðið.

En nú er fólk loks að vakna upp við vondan draum. Það áttar sig á því að það dugar ekki að hækka ölmusubæturnar um nokkur þúsund krónur á mánuði og gefa meiri afslátt í sund og strætó. Það verður að skera upp kerfið eins og helsjúkan sjúkling. Stjórnvöld hafa verið að bregðast við með hálfgerðum vúdúgöldrum og veigrað sér við því að ráðast að sjálfu meininu.

Allir viðurkenna að við erum komin í ógöngur með kerfi almannatrygginga og nauðsyn er á stóreinföldun þess. Liggur kannski tregðan til breytinga í því að stjórnmálamenn skilja ekki kerfið því að þegar allt er í kerfi loka margir bara augunum og hugsa um eitthvað allt annað?

Sigursteinn Másson skorar á Pétur Blöndal, alþingismann, að vera næstur „Í sigtinu".

_________________________________________________________________________________

„Í sigtinu" er vettvangur umræðu um almannatryggingar.

Þeir einstaklingar sem eru í sigtinu hverju sinni skora á næsta pistlahöfund.

Með þessari nýjung á vefnum vill Tryggingastofnun efla málefnalega umræðu um almanntryggingar og íslenskt velferðarkerfi.