Flutningur á milli landa

Reglur EES-samningsins um almannatryggingar

Ákvæði ESB rg. nr. 883/2004, sbr. 29. gr. samningsins um Evrópska efnahagssvæðið (EES-samningsins), gilda þegar einstaklingur flytur á milli EES landa . Markmiðið að tryggja samræmda og samfellda beitingu mismunandi löggjafar aðildarríkjanna á sviði almannatrygginga og koma þannig í veg fyrir að sá sem flytur búsetu sína milli EES landa tapi almannatryggingaréttindum sínum.

Dæmi: Einstaklingur sem hefur áunnið sér rétt til lífeyrisgreiðslna tapar þeim ekki þótt hann flytji til annars EES lands. Áunninn réttur frá hverju landi fyrir sig greiðist út þegar lífeyrisaldri í viðkomandi landi er náð.

Í reglugerðinni eru samræmingarreglur um jafnræði, samlagningu búsetutímabila, réttindaávinnslu og um greiðslu lífeyrisréttinda milli landa.

Með EES reglunum um almannatryggingar felst ekki að lífeyrisréttindi í einstökum aðildarríkjum skuli vera eins heldur eru þau einungis samhæfð með samræmingarreglunum.

EES reglurnar taka til einstaklings sem heyrir/hefur heyrt undir löggjöf aðildarríkis og er EES ríkisborgari, og aðstandenda þessa einstaklings.

EES reglurnar taka til eftirtalinna flokka almannatrygginga:

  • Bætur vegna veikinda og meðgöngu og fæðingar.
  • Örorkubætur að meðtöldum bótum sem ætlað er að viðhalda eða auka möguleika á tekjuöflun.
  • Bætur vegna elli.
  • Bætur til eftirlifenda.
  • Bætur vegna vinnuslysa og atvinnusjúkdóma.
  • Styrki vegna andláts.
  • Atvinnuleysisbætur.
  • Fjölskyldubætur.

EES reglurnar taka til eftirtalinna greiðslna frá Tryggingastofnun

Bætur og greiðslur lífeyristrygginga skv. lögum um almannatryggingar, þ.m.t. ellilífeyrir, örorkulífeyrir, aldurstengd örorkuuppbót, tekjutrygging, örorkustyrkur og barnalífeyrir.

EES reglurnar taka ekki til greiðslna skv. lögum um félagslega aðstoð. Sama á við bætur og greiðslur í öðrum EES löndum sem teljast félagsleg aðstoð, en ekki almannatryggingar. Þá fellur meðlag ekki undir reglurnar.

Helstu meginreglur EES reglnanna

Í rg. ESB nr. 883/2004 er að finna ákveðnar meginreglur um samræmda og samfellda beitingu löggjafar aðildarríkjanna:

  • Ríkisborgari eins aðildarríkis nýtur jafnræðis í öðru aðildarríki til jafns á við ríkisborgara þess ríkis.
  • Einstaklingur sem rg. ESB 883/2004 tekur til heyrir aðeins undir löggjöf eins aðildarríkjanna á hverjum tíma.
  • Taka skal til greina tryggingatímabil eða starfstímabil frá fyrra búsetulandi að því marki sem nauðsynlegt er til að öðlast tryggingaréttindi í landinu sem flutt er til.
  • Réttur til lífeyris ávinnst í hlutfalli við búsetutíma í hverju aðildarríki fyrir sig og skv. löggjöf þess lands.
  • Greiðslur þeirra bótaflokka sem rg. ESB 8883/2004 tekur til falla ekki niður þótt flutt sé til annars aðildarríkis.

 Lesa EES-samninginn

Síða yfirfarin/breytt 01.09.2016
Til baka

Var efnið hjálplegt? Nei










Þetta vefsvæði byggir á Eplica